INKTHOORN

Vanmorgen vroeg heb ik een niet alledaagse maar wel leuke vondst gedaan, een hoorn van een koe zomaar in de wei. Mooi praktisch voorbeeld voor een kalligrafieles!

In vroegere tijden toen er nog geen inktpotjes bestonden bewaarden schrijvers de aangemaakte inkt in runderhoorns. 

Een inktkoker van hoorn droeg men om de hals of aan de gordel en een pen werd in de hoorn met inkt gedoopt. De hoorn werd soms in de hand gehouden – er waren ook schrijvers die op hun werktafel een opening maakten die als houder voor de hoorn diende. Dan kon een dergelijke hoorn niet omvallen!

Na de hoorn het inktpotje, vaak fraai van design, en vooral veel beter te onderhouden dan zo’n hoorn. Maar ook gevaarlijker, want makkelijker om te stoten op duur perkament. Potjes werden niet op het bureau gezet, maar een beetje terzijde, op een plateautje aan de wand of op een console.

Anno 2012 – Een spons, een heel eenvoudige oplossing  om een inktpotje in te zetten. Wel even op maat uitsnijden! Zolang als ik kalligrafeer gebruik ik een dergelijk sponsje voor mijn inktpotjes!

De komende dagen eens kijken wie er een hoorn mist. Rosa in ieder geval niet!

 

Over knoopskalligrafie

Mijn passie is kalligrafie en boekbinden - meer hierover in deze blog.
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s